Hulpgroep BORDERLINE Slachtoffers

 

ENKELE OPMERKINGEN, VRAGEN EN TIPS OP EEN RIJ….


In het algemeen kan gesteld worden dat onze maatschappij, omstanders maar ook politie/OM, hulpverleners en andere overheidsinstanties, matig tot zeer slecht kunnen omgaan met het gedrag van personen die lijden aan een Borderline aandoening of aanverwante persoonlijkheidsstoornis. In verreweg de meeste gevallen geloven omstanders en hulpverleners de woorden die uit de mond komen van een Borderline patiënt.. 

DOORDAT WE DE WET OP DE PRIVACY KENNEN, WEET EEN PARTNER NIET WAT ZIJN/HAAR VRIEND(IN) GEZEGD HEEFT TEGEN EEN HUISARTS, HULPVERLENER OF POLITIE.   TEGELIJK VRAAGT EEN HULPVERLENER GEEN INFORMATIE OP BIJ EEN PARTNER OF FAMILIELID. HIERDOOR IS MENIG HULPVERLENER ONWETEND OVER DE DAGELIJKSE PRAKTIJK EN DE VELE ZIEKELIJKE VOORVALLEN. HULPVERLENERS ZIJN VOORAL GENEIGD OM, OP BASIS VAN EIGEN WAARNEMING, CONCLUSIES TE TREKKEN EN RAPPORTEN TE SCHRIJVEN. MET HET BIJNA GENIALE ACTEER-TALENT VAN BORDERLINE PATIENTEN ONTSTAAN HIERDOOR VAAK VREEMDE TOT BIZARRE EN SOMS GEVAARLIJKE SITUATIES.  

Borderline komt in veel gradaties voor met soms een lichte mate van Borderline gedrag tot zeer ernstig Borderline gedrag waarbij de partners/omstanders tot het uiterste gedreven worden en hun leven verandert in een hel en men vaak de wanhoop nabij is. Dit wordt niet in de laatste plaats veroorzaakt door het gegeven dat “men” ook een liefdesband heeft met deze persoon en "men" emotioneel sterk verbonden is met hem/haar. Vaak is hier zelfs, door de intense verbondenheid in deze ongezonde liefdesband, sprake van een soort blinde verslavende band waar men niet gemakkelijk, in objectiviteit en nuchterheid, uit kan breken. (zie ook "Wat is Borderline...")


*Is een relatie met een Borderline patiënt levensvatbaar?  

Antw. Alhoewel het zeer moeilijk is en deze ongezonde relaties soms jarenlang kunnen voortslepen, kunt u uit uw eigen belang en zelfbescherming een relatie met een Borderline patiënt beter verbreken. Na een verwerkings- en herstelperiode van enkele jaren zult u zichzelf terug vinden en de weg naar geluk kan ook voor u weer open bloeien.

*Soms zegt de Borderline patiënt zelf dat aandacht, liefde en geborgenheid de oplossing is. Klopt dit?

Antw. Dit zijn wel items waarvan de Borderline patiënt zelf graag wil zien en “voelen” dat dit voor hem/haar ingevuld wordt. Tijdelijk kan het verbetering geven maar uiteindelijk is dat "gapende gat” in zijn/haar emotionele wereld zo groot dat u het niet meer kunt opbrengen en het gevoel zult krijgen dat u volkomen leeggezogen wordt.

*Ik heb aangifte gedaan bij de politie want zij/hij maakt alles kapot, ook financieel. Is dit goed?

Antw. Elke aangifte is goed wanneer u het gevoel (weet) heeft dat de Borderline patiënt straf-rechtelijke zaken jegens u begaat. Hier ligt echter wel een groot probleem. Binnen een relatie mag, wettelijk gezien, elke partner u beliegen, bedriegen, bestelen, afpersen, bedreigen, smaad en laster over u verspreiden enz. enz. zonder dat de politie hier actie op onderneemt. De politie/het OM zal het al gauw afdoen als “civiele zaken” en geen strafrechtelijke zaken en niet tot vervolging overgaan. M.a.w. u staat met lege handen. Onze Hulpgroep heeft naar alle 2e kamer fracties een dringende brief doen uitgaan om de wetgeving, op dit gebied, aan te passen. U kunt hierover meer lezen onder “Acties”.

 

*Regelmatig hoor je de klacht “dat toch weer de politie ten tonele verscheen, ondanks dat ze wel weten dat mijn partner Borderline patiënt is en er dus niks loos is.” 

Antw. Hier moet opgemerkt worden dat de politie op ELKE 112-melding moet reageren ook al weet men dat ze te maken hebben met een persoon met een psychische stoornis. Stel u maar even voor wat er zou gebeuren wanneer nu net blijkt dat er nu juist “die ene keer” wel iets aan de hand zou zijn…..

OPM. Wel moet duidelijk gesteld worden dat bij de werkwijze van de politie/het OM, in Borderline gevallen, sterke verbetering in de aanpak nodig is. De politie weet vaak niet goed hoe ze moeten handelen in die gevallen waarbij er een Borderline patiënt in het spel is. Men hoort de Borderliner even zo goed aan dan dat men u aanhoort en dit geeft een sterk vertekend beeld van de echte feiten met alle schadelijke gevolgen van dien voor u (en uw eventuele kinderen)

LET OP: Regelmatig gebeurt het dat de Borderline patiënt weet krijgt van het feit dat u aangifte heeft gedaan bij de politie. De reactie hierop kan zijn dat er een “regen” aan valse aangiftes door de Borderliner gedaan zal worden bij de politie waarbij u o.a. moet denken aan:

*seksueel misbruik binnen de relatie

*mishandeling binnen de relatie

*bedreiging en diefstal

*seksueel misbruik van (eventueel) aanwezige kinderen

  Enz. enz.  


De Borderline patiënt is tot alles in staat, kan intens gemeen zijn in zijn/haar “spel’ en beschikt over een zeer bijzonder acteertalent zodat het alleen maar zeer ervaren hulpverleners of politiemensen gegeven is om hier “door heen te prikken”. Ook gebeurt het regelmatig dat de patiënt aan projectie doet. M.a.w. wat hij/zij gedaan heeft, projecteert ze op u alsof u het gedaan zou hebben.  Veelal wordt u de dupe……… TOCH MOET HIER GEZEGD WORDEN DAT ER TECHNIEKEN ZIJN WAARBIJ MEN DE BORDERLINE PATIENT "DOOR DE MAND" KAN LATEN VALLEN EN HUN WAAR GEDRAG KAN OPENBAREN..... 

De wetgeving:

Binnen D66 e.a. zijn wetsvoorstellen gaande over aanpassing van de wetgeving in dezen. Maar men moet niet alleen kijken naar het huwelijksvermogensrecht, maar ook naar het strafrecht. Nederland kent namelijk – als een van de weinige landen in Europa – een wetsartikel dat bepaalt dat diefstal gepleegd tegen een echtgenoot/echtgenote niet mag worden vervolgd door het Openbaar Ministerie (artikel 316 lid 1 Wetboek van Strafrecht). Ook andere delicten – afpersing, verduistering, bedrog, smaad, vernieling of beschadiging – kunnen niet voor de rechter worden gebracht als zij binnen het huwelijk zijn gepleegd. Voor geregistreerde partners geldt hetzelfde. Concreet betekent dit dat echtgenoten met lege handen staan wanneer zij slachtoffer worden van een (vermogens)delict gepleegd door hun partner: aangifte doen bij de politie heeft geen zin, want het OM mag niet ingrijpen. Echtgenoten kunnen dus straffeloos elkaars vermogens- en privé rechtelijke belangen schaden, met alle gevolgen van dien. Dit is voor ieder willekeurig slachtoffer schrijnend.

*Alhoewel het mij tegenstaat, denk ik er wel eens aan om “zaken” te bewaren. Is dit goed?

Antw. Ja, dat is juist zeer goed. Leg een dagboek aan met voorvallen en gebeurtenissen en probeer zoveel mogelijk bewijs te verzamelen over deze voorvallen. Ooit zult u ze nodig hebben maar tegelijk laat het een patroon zien, over de jaren, die bv. duidelijkheid geven waarom u gescheiden bent destijds.  Met name kinderen die nu nog klein zijn, zullen in de toekomst ooit eens zich afvragen waarom papa en mama zijn gescheiden vroeger.  Van de Borderliner hoeft u niet veel te verwachten; die zal naar de kinderen toe altijd u in het kwade daglicht stellen en u de schuld geven. Zijn/haar ziekte is niet te genezen en zal er in de toekomst nog steeds zijn. Alleen u kunt, met bewijzen en foto’s van SMS-jes ed. aantonen wat de werkelijke reden was en hoeveel u heeft moeten meemaken.        

PAS OP MET:

*uw huisarts: Aangezien het elke huisarts wettelijk verboden is om gegevens uit het dossier van uw partner/familielid met u te delen, weet u nooit wat uw Borderline partner over u heeft verteld aan de huisarts. Probeer daarom nooit voorvallen met uw Borderline partner te verdoezelen of te vergoeilijken maar hou u aan de feiten en vertel wel steeds opnieuw dat uw partner een persoonlijkheidsstoornis heeft en niemand haar woorden en verhalen als feiten kan aannemen. 

*de politie: Wanneer er sprake is van, in uw ogen, wetsovertredingen door uw Borderline partner doe hiervan dan aangifte bij de politie maar besef dat de politie meestal niets doet en zich beroept op de hier bovengenoemde wetgeving waardoor uw aangiftes allemaal worden afgedaan als “een civiel karakter….”. Met de politie schiet u meestal niks op en ondanks de kreet “je allerbeste vriend”  hoef je van deze “vriend” geen hulp te verwachten… 

*het ziekenhuis: Wanneer uw Borderline partner/vriend, om wat voor reden ook, gebruik moet maken van deze instelling en er tevens kinderen in het spel zijn, is het ziekenhuis wettelijk verplicht hiervan een melding te doen bij het AMK (Meldpunt Kindermishandeling). Hierdoor raakt u veelal verder van huis want bemoeienis van deze instelling met uw gezin zal uw partner niet helpen maar zeker ook u niet en hulp voor uw kinderen is zeer sterk afhankelijk van welke (goede of slechte) gezinsvoogd u treft. 

*Jeugdzorg: Pas op met organisaties als Jeugdzorg. Hun kennis van Borderline patiënten in het algemeen is zeer gering en uw ervaringen zullen sterk afhangen van welke gezinsvoogd u krijgt toegewezen voor uw kinderen.  Treft u het niet dan worden verkeerde “beoordelingen”  ingebracht binnen het team. Jazeker, TEAM. Alhoewel u alleen contact heeft met de gezinsvoogd worden alle besluiten genomen binnen het 'team'. Mensen die u nooit heeft ontmoet en gesproken, nemen beslissingen over uw kinderen afgaande op (veelal standaard) rapportages. Opvallend hierbij is dat je in alle rechtbankstukken waarbij JZ betrokken is, standaard dezelfde zinnen en kreten aan treft. Voorgekookte juridische stukken die standaard onderdeel vormen van de trainingen en opleidingen van deze mensen. Dus niks inhoudelijk toegesneden op uw situatie of die van uw kinderen. Hierdoor worden al snel verkeerde conclusies getrokken en in plaats van dat u hulp ontvangt om samen met hen over de belangen van de kinderen te waken wordt u als “mede-dader” in de hoek gezet. Er zijn talloze voorbeelden bekend waarbij de bezorgde en welwillende partner kennis over zijn/haar privé omstandigheden met een Borderline patiënt deelt met Jeugdzorg en achteraf moet constateren dat deze kennis tegen hem/haar gebruikt wordt. Jeugdzorg is er NIET voor uw welzijn!!! Door deze verkeerde benadering gebeurt het regelmatig dat uw kinderen niet geholpen worden maar nog meer beschadigd raken.  Ook uw persoon wordt onder het vergrootglas gelegd waarbij men maar al te graag misbruik maakt van negatieve (gelogen) opmerkingen die de Borderline patient over u heeft gemaakt en aan waarheidsvinding wordt door hen niet gedaan. In de situatie met een Borderliner is het juist van groot belang dat men waarheid van fictie (feiten tegen de leugens) onderscheid omdat anders de betrokken kinderen juist extra hebben te lijden. In gevallen waarbij er kinderen in het spel zijn, vinden kinderen, in verder normale omstandigheden, juist altijd de geborgenheid en veiligheid bij de partner van de Borderliner omdat de wispelturigheid van de patiënt zelf geen veiligheid voor de kinderen betekent en kinderen voelen dit instinctief feilloos aan. Jeugdzorg zou in deze gevallen juist met de partner op moet trekken uit het belang van de kinderen. Wanneer men de partner ook nog in negatieve zin probeert “weg te zetten”  vervalt de veiligheid en geborgenheid voor de kinderen helemaal met alle gevolgen van dien voor hen.

* de kinderen: Indien er sprake is van een relatie met een Borderline patiënt en u heeft samen kinderen waak er dan vooral voor dat uw kinderen niet in het middelpunt van uw problemen komen te staan. Houdt uw kinderen zoveel mogelijk buiten uw onderlinge problemen en wees hierin de verstandigste. Besef echter wel dat de Borderliner ook in staat is om de kinderen te “gebruiken”  voor zijn/haar doelen. Bespreek dit desnoods met hulpverleningsinstellingen.

* de hulpinstellingen: Verwacht ook niet veel van de hulpverleningsinstellingen in het algemeen. Allereerst geldt ook voor hen dat zij geen meldingen aan u mogen doen over uw (Borderline)partner en u dus niets van hen te horen krijgt terwijl het toch om uw partner gaat waar u zoveel van houdt.

Verder hebben de meeste hulpverleners een sterk geloof in eigen kunnen waarbij ze menen u niet nodig te hebben bij het stellen van diagnoses terwijl u juist diegene bent die de feiten kan aandragen. Er zijn genoeg voorbeelden te noemen waarbij hulpverleners er faliekant naast zitten met hun diagnose. Juist uw informatie zou, in die gevallen, waardevol zijn en een goed beeld scheppen.

* emotionele schade: Vooral (en vaak) is (of was) er een liefdesverhouding met de Borderliner. Het kan niet vaak genoeg gezegd worden maar DE LIEFDE VOOR DE BORDERLINER ZAL U UITEINDELIJK EMOTIONEEL (EN FINANCIEEL) ERNSTIG SCHADE BEROKKENEN.  Men komt vaak totaal gebroken of emotioneel kapot uit een relatie met deze mensen. Ondanks dat het bijna onmogelijk is tijdens “het proces”  kunnen we hier niet anders stellen dan dat u grenzen moet stellen en wanneer uw grenzen steeds weer overschreden en niet gerespecteerd worden is de conclusie helaas dat de tijd is gekomen om afscheid te nemen……. 

* financiële schade: Er zijn gevallen bekend waarbij de Borderliner (naast de emotionele schade) dermate ernstige financiële schade aanricht, schulden maakt en onverantwoorde uitgaven doet waardoor uiteindelijk de partner berooid en ook financieel kapot achterblijft. De Borderliner kan op een geniaal zieke, gemene en sluwe wijze misbruik maken van uw financiële positie en, ondanks dat u passen en rekeningen blokkeert, toch die wegen vinden waarbij hij/zij van u zal profiteren totdat er slechts “een kale kip” overblijft.  U bent gewaarschuwd…..

* familie/vrienden: Om uw intens verdriet, pijn, gekwetstheid, wanhoop, boosheid, vernedering enz. enz. even tot rust te brengen ofwel even “stoom af te blazen” is het uitermate belangrijk dat u regelmatig uw gevoelens en emoties deelt met goede vrienden en familieleden. Zorg dat u geen “binnenvetter”  blijft of wordt want dat kost u uiteindelijk “de kop”.  Ja, het is zeer begrijpelijk dat o.a. de schaamte u tegenhoudt maar het is een “must” om te praten. Anders houdt u het niet vol…

Daarnaast kunt u, zo nodig, in toekomstige situaties ook een beroep op deze mensen doen wanneer u getuigen nodig heeft.   


UITERAARD KUNT U ZICH ALTIJD, VOOR HULP, ADVIES EN ONDERSTEUNING MELDEN VIA DE MAIL. OOK VOOR EEN PERSOONLIJK TELEFONISCH GESPREK.